Hué aan de Parfumrivier
Hué was ooit de keizerlijke hoofdstad van Vietnam. Die geschiedenis ligt hier nog steeds vlak onder de oppervlakte. Langs de Parfumrivier – de naam is poetischer dan de realiteit – vind je pagodes, oude Franse koloniale gebouwen, levendige markten en een indrukwekkende verzameling keizerlijke tombes die verspreid liggen in het groene landschap rondom de stad. Maar het absolute hart van Hué? Dat klopt binnen de muren van de citadel.
Dit was ooit het kloppende hart van het Vietnamese keizerrijk – en dat voel je bij elke stap. Massief en elegant tegelijk, omringd door grachten en muren, en badend in het zachte licht van Centraal-Vietnam.
Een keizerlijke stad in de stad
De Citadel, Kinh Thành Huê, ligt aan de noordelijke oever van de Parfumrivier en werd aan het begin van de 19e eeuw gebouwd door keizer Gia Long, de eerste heerser van de Nguyen-dynastie. Hué was toen de hoofdstad van Vietnam en de citadel moest dat uitstralen: macht, orde en kosmische harmonie.
Het complex is enorm. Een complete stad binnen muren: poorten, pleinen, tempels, tuinen en woonvertrekken. Binnen de Citadel ligt de Keizerlijke Stad en daarbinnen, nog exclusiever, de Verboden Purperen Stad. Hier mochten alleen de keizer, zijn familie en concubines komen. Wie zonder toestemming te dichtbij kwam, betaalde dat met zijn leven. Nu mag de gewone burger er tamelijk vrij rondlopen. Foto’s maken van de ruimte is streng verboden.
Achter de muren van de Keizerlijke Stad lag de Verboden Purperen Stad, het meest besloten deel van het keizerlijke complex. Hier was het leven voorbehouden aan de keizer, zijn familie en het hof.
Poorten die indruk maken
De toegangspoorten zijn op zichzelf al een bezoek waard. De bekendste is de Ngo Mon-poort, met haar statige paviljoen en brede trappen. Hier verschenen keizers voor ceremonies, aankondigingen en officiële ontvangsten. Sta even stil, kijk omhoog, en probeer je voor te stellen hoe hier ooit mandarijnen in zijden gewaden stonden te wachten.
Eenmaal binnen ontvouwt de citadel zich langzaam. In mijn geval door een sluier van regen, paraplu’s en spiegelende plassen op de stenen. Geen opzichtig spektakel, maar een kalme, bijna meditatieve schoonheid. Vijvers met lotusbloemen, verweerde houten gebouwen, binnenplaatsen waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan.
Poort citadel
Littekens van de geschiedenis
Wat mij vooral bijblijft, zijn niet alleen de prachtig gerestaureerde gebouwen, maar juist de zichtbare littekens. Tijdens de Vietnamoorlog – en vooral tijdens het Tet-offensief in 1968 – werd het complex zwaar beschadigd. Sommige gebouwen zijn daarna prachtig gerestaureerd, andere staan nog altijd als ruïnes overeind. De verschillende tijdlagen liggen hier letterlijk over elkaar heen.
Je ziet de grandeur van het keizerrijk, maar ook hoe kwetsbaar macht uiteindelijk is. De Nguyen-keizers verloren in de loop van de 19e en 20e eeuw steeds meer van hun zelfstandige macht door interne conflicten, Franse koloniale overheersing en maatschappelijke veranderingen. In 1945 werd Bao Dai, de laatste keizer van Vietnam, afgezet.
Een paar decennia later werd dezelfde plek opnieuw het toneel van oorlog.
Het is een plek waar geschiedenis nog schuurt. Waar je ziet hoe vergankelijk macht is en hoe veerkrachtig cultuur kan zijn.
Hedendaags Vietnam
Vietnam wordt sinds 1976 bestuurd door de Communistische Partij, die alle belangrijke beslissingen neemt. Het land heeft een centraal geleide economie met marktgerichte hervormingen, maar vrije verkiezingen zoals in westerse democratieën zijn er niet. Economische groei en internationale handel zijn belangrijke pijlers van het huidige beleid. Het is voor mij ietwat vreemd mengsel van Amerikaanse invloeden en een socialistische heilstaat.
Tussen verleden en heden
Wie door de citadel loopt, bezoekt geen afgesloten hoofdstuk uit de geschiedenis. Hué is een levende stad en Vietnam is inmiddels een heel ander land dan het keizerrijk van de Nguyen-dynastie. Toch blijft het verleden overal aanwezig. In de architectuur, in de rituelen, in de muziek en in de verhalen die bij de gebouwen horen.
Dat contrast vind ik juist interessant aan Vietnam. Amerikaanse invloeden, Franse koloniale sporen, eeuwenoude Vietnamese tradities en het huidige socialistische systeem bestaan naast elkaar. Soms harmonieus, soms wat ongemakkelijk.
Ook in de citadel zie je die verschillende lagen terug.
Een muzikante in het keizerlijk paleis brengt bijvoorbeeld een stukje van de oude hofcultuur weer tot leven. Even verderop vertellen de beschadigde muren een heel ander verhaal.
Muzikante aan het keizerlijk hof. Een muzikante brengt in het voormalige keizerlijke paleis een stukje van de traditionele hofcultuur van Hué weer tot leven.
Nam Phuong, de laatste keizerin van de Nguyen-dynastie van Vietnam en de echtgenote van Bao Dai, de laatste keizer van Vietnam.
Praktische tips voor je bezoek aan Hué
Hué is een bestemming om de tijd voor te nemen. Niet alleen voor de citadel, maar ook voor de keizerlijke tombes buiten de stad, de pagodes langs de Parfumrivier en de lokale markten.
Als je naar Hué reist — of je nu de trein pakt om langzaam door het Vietnamese landschap te glijden of juist de busroute vanuit Laos/Thailand neemt — zijn dit handige tips om je reis soepel te laten verlopen:
Reizen per trein
Reizen met de trein naar en vanuit Hué is een van de mooiste manieren om Vietnam te zien. De Reunification Express verbindt Hué met steden als Hanoi en Da Nang en rijdt door spectaculaire landschappen.
Het station van Hué zelf is een karaktervolle stop langs de noord-zuidlijn. Wie lange afstanden wil overbruggen, kan ook kiezen voor een nachttrein met slaapcoupé. Je kunt zo in één ruk richting Ho Chi Minh reizen.
Bus naar Vientiane (Laos)
Wil je je reis verder trekken richting Laos (bijvoorbeeld naar Vientiane), dan zijn er langeafstandsbussen die ’s avonds vertrekken en je ’s ochtends bij de grens brengen. Reken op een tamelijk oncomfortabele nacht in de bus en neem wat snacks en water mee voor onderweg.
Eten in Hué
Een van mijn favoriete culinaire ontdekkingen in de stad is Madam Thu Restaurant. Lekker pannekoekjes in een vrolijk decor.
Overnachten
Wij sliepen in het Vina Vintage Hotel, aan de rand van het centrum. Een prima plek voor een redelijke prijs en een handige uitvalsbasis om Hué en de omgeving te ontdekken.
Meer Azië
De slow boat van Thailand naar Laos
Een tweedaagse reis met de slow boat van Thailand naar Laos is meer dan vervoer: het is een ervaring op de Mekong. Vanuit Chiang Rai gaat de route via de Thaise–Laotiaanse grens naar Ban Houayxay, gevolgd door twee dagen varen langs jungle, dorpjes en zandbanken. Onderweg is er een overnachting in Pak Beng en een bonte mix van medepassagiers. In deze blog lees je een persoonlijk reisverslag vol observaties, praktische tips over visa, kosten en vervoer, en wat je kunt verwachten aan boord van de slow boat richting Luang Prabang.
Een week in Bangkok
Ontdek het bruisende Bangkok: een stad vol contrasten waar gouden tempels, levendige streetfoodmarkten en moderne wolkenkrabbers samenkomen. In deze blog neem ik je mee langs de mooiste bezienswaardigheden, lokale gerechten en insider tips om het beste uit je bezoek aan Thailand’s hoofdstad te halen. Perfect voor reizigers die houden van cultuur, culinaire verrassingen en avontuur.
Kaziringa Nationaal Park, een reis naar het hart van Assam
Kaziranga National Park in Assam, India, is een paradijs voor natuurliefhebbers. Tijdens een safari spotten we wilde neushoorns, moerasherten, otters en exotische vogels te midden van metershoog olifantsgras. Buiten het park staan olifanten geketend, een schril contrast met hun vrije soortgenoten. Een dolfijnencruise op de Brahmaputra belooft spektakel, maar levert slechts een glimp op. Een avontuur vol natuurpracht, cultuur en onverwachte wendingen!
Het pompeuze thee-emporium
Het pompeuze thee-emporium is net iets anders dan een humoristisch reisverslag. Stefania neemt de lezer mee in haar ontmoetingen en observaties onderweg waarbij ze ethische dilemma’s niet schuwt. De cultuur, natuur en de politiek van de bezochte landen komen aan bod, waarbij ze de staat van de landen vergelijkt en vaak de vinger op de zere plek legt.
Zoals een proeflezer opmerkte:
‘Je boek leest heerlijk. Fijne schrijfstijl, humoristische tafereeltjes en veel liefde voor de mensen onderweg.’
De India Survival Gids
Met deze India survival gids gaat je goed voorbereid op reis. Tips voor de trein, geld, taxi, overnachten, hygiëne en een paklijst.
Is de luipaard het best bewaarde geheim van Rajasthan?
De luipaard in Rajasthan is een bedreigde diersoort, in het gebied rond het Jawai reservoir leven nog vijftig exemplaren. Tijdens een safari kun je het dier in het echt zien.
In dit boek beschrijft Stefania van Lieshout haar reis naar India vanuit St. Ives, in Engeland. Er is een (vaag plan), meer een concept eigenlijk met als uitgangspunt dat de auteur niet wil vliegen om het klimaat niet nog verder op te warmen. Dus dat wordt de trein, bus of boot.
De auteur reist met haar partner vanuit Engeland naar Nederland, Tsjechië, Slowakije, Hongarije, Servië, Bulgarije, Turkije, Cyprus, Jordanië, Saoedi-Arabië, Qatar en tenslotte India.
Ze reist zonder uitgewerkt plan, dat betekent voortdurend beslissingen nemen. Potentieel dure vergissingen. Beslissingen die achteraf stom of gevaarlijk zijn, tegenvallen of anders uitpakken dan verwacht. Het is omgaan met tijd- en cultuurverschillen, communicatieproblemen met elkaar en de ander, verandering van klimaat, slaapgebrek en ander voedsel. Vaak ongemakkelijk.
Onderweg zien ze kruisraketten overvliegen in Saoedi-Arabië, in Qatar biedt een sekswerker zijn diensten aan. In India vissen koeien hun eten uit een zee van plastic. Ethische dilemma’s, culturele verschillen en politieke vraagstukken komen uitgebreid aan bod. Het is een humoristisch en soms kritisch reisverslag met veel liefde geschreven voor de mensen en de natuur onderweg.
Het Culinair Geheugen
Zilveren Zusters