Asturias, Picos de Europa

Picos de Europa

Stel reïncarnatie bestaat en ik kom terug als Asturiaanse koe, dan wens ik mijn nieuwe bestaan te starten in de Picos de Europa. Dat lijkt me wel wat. Onbegrensd grazend, de gebeurtenissen uit mijn vorige leven herkauwend op een bed van paarse bloemen. Drinken doe ik dan uit een bergriviertje en die beruchte sloten laat ik links liggen, zeker als ik oud ben.

Asturias

Liggend in de zon een beetje roddelen met mijn vriendinnen over de laag-bij-de-grondse vrouwen uit het toeristische plaatsje Cabrales in het dal. Zelf ben ik dan uiteraard hooggeboren, uit Sotres, het meest verheven dorpje op 1050 m in Asturias. Vanaf hier lopen verschillende paden naar berghutten (refugios). En ach, dat die wandelende stadskinderen nog nooit een koe van dichtbij gezien hebben en me willen aaien dat neem ik dan op de koop toe.

Af en toe kruist een mannelijke soortgenoot mijn pad, zo’n fijne gespierde vent met grote bruine ogen. Hij vindt het niet erg dat ik een paar kilo meer weeg, sterker nog hoe molliger hoe mooier. We doen het dan op z’n rundertjes want op het balkon van Europa zijn alleen de sterren getuige van ons samenzijn.

Wilde beesten

Op kwade dagen draagt de wind de geur van wolven met zich mee. Wie weet hoeveel er hier nog loslopen in de bergen? Teveel als je het mij vraagt. Ze trekken rond in roedels, met soms wel negen leden. Ik geef ze ruim baan, net als aan de bruine berenfamilie.

De beren zouden grotendeels vegetarisch zijn. Het zal wel, hoewel ik groter en zwaarder ben dan hen, vind ik ze een beetje eng. Begrijp me goed, ik ben voor duurzaamheid, natuur zijn gang laten gaan en zo….maar als de wilde beesten achter tralies zitten voelt dat toch veiliger. Met de overige dieren uit dit groot buitenbos heb ik in principe minder moeite. Hoewel: loslopende paarden (werkelijk!). Herten en vliegend grut zoals adelaars, gieren en vlinders, prima.

 

stadskinderen

 

Oh ja, nu het nog kan. Zo’n kling, klang, kling bel om mijn nek, dat wil ik dus niet. Gek word je daarvan! En eindigen als biefstuk ook dat liever niet.


 

Dit blog volgen

Reis je mee?

Maximaal 1 x per week krijg je een mail met het laatste reisnieuws. Gegarandeerd subjectief, hopelijk inspirerend.


error:

Pin It on Pinterest

Share This