June 2020

De gelukwensen voor mijn verjaardag beginnen binnen te stromen.

Op drie juni vier ik mijn verjaardag met Kathie en Marianne in Graaf ter Horst die overmorgen, 1 juni, heropent. Een boswandeling wordt een hachelijk avontuur, want de eikenprocessierups is weer op gang gekomen. De natuur veroordeelt mij tot de afmetingen van onze tuin, juist nu Rutte ons belooft dat restaurants en bars weer open mogen; hoelang nog?

Over een uurtje naar de mis. Ik moest me aanmelden en viel gelukkig binnen het maximale aantal van dertig bezoekers. Het zal een beetje thuiskomen zijn. Wat verdrietig, we moeten afscheid nemen van onze deken, don Alexander die naar Roermond vertrekt.

paarse bloem

2 juni, mijn verjaardag

Een heldere dag. De eerste gast is Hay, samen met twee kleinkinderen en een pakketje van de Gortmeulen; allerlei zelfgemaakte, biologische lekkernijen, ook namens Carla en Jacques die op de camping zijn. Ik ben er dankbaar voor. De rozen van Huub, zoals altijd de eerste, waarna nog vele mooie bloemen volgen. In de middag komen Agnes en haar man en zelfs Marianne uit Steyl. De avond wordt opgevrolijkt door Chiarangela, H. , Pedro en Tonja en tegen 22.00 uur komt Anna ook. Een mooie dag.

Gisterenavond, is onze lange wens eindelijk uitgekomen. Kathie, Marianne en ik, drie vriendinnen, hebben elkaar weer ontmoet voor een dinertje in het opnieuw geopende restaurant van Graaf ter Horst. Een terras bij het meer, een zwoele avond en het eten was uitmuntend. Maar de emotie van het weerzien was de bekroning.

Vandaag eindelijk regen. De natuur snakte erna, zo uitgedroogd als ze was. Als het blijft regenen, zoals voorspeld, dan ben ik benieuwd hoe het morgen bij de sportschool gaat. De Pilatesles konden we onder de tent doen. Jammer genoeg was Yvonne er niet. Sinds de les heb ik pijn aan mijn rechterarm; misschien iets geforceerd? Ik denk dat het dat is. Gisteren, zondag, hebben we geluncht bij Chiarangela, het is altijd een feest om in gezelschap aan tafel te zitten.

Na de mis sprak ik de deken die beloofde om iets te regelen voor de mis naar aanleiding van ons 60-jarig jubileum op 10 juli aanstaande.

Vanochtend in Venlo geweest, voor een controle bij de dermatoloog. Alles in orde, voor nu geen herhaalafspraak, althans…

Giampaolo heeft weer een operatie ondergaan, boven zijn linker oog en Antonio is geopereerd vanwege kanker aan zijn blaas (een deel is verwijderd) en deze week wordt beslist welke chemotherapie hij zal moeten ondergaan. Na dit slechte nieuws, een vrolijke noot:

Mevrouw V. belde namens de KBO Meterik om een afspraak te maken voor 16 juni. Samen met een collega nemen ze dan bloemen mee voor ons diamanten bruiloft. Ze vertelt dat het hun gewoonte is om pas enige tijd na het feest te komen en dat lijkt me een uitstekende keuze. Destijds zou ik werkelijk geen vaas meer over hebben en nu kunnen we langer nagenieten van deze mooie geste.

 

Vandaag, 11 juni, gaat Huub na drie maanden weer naar Geysteren naar zijn Past-Rotarians-club. Alleen Piet en hij. Want de professor voelt er nog niet veel voor. In het krantje van Meterik las ik dat er al kersen zijn. Ik heb gebeld, maar ze raden me aan om het over twee weken nog eens te proberen, dan zijn de kersen lekkerder. In de afgelopen dagen heb ik potjes aardbeienjam gemaakt.

 

Gisteren bij de dokter geweest voor mijn rechterarm en mijn scheve mond. Het probleem aan de arm blijkt een slijmbeursontsteking en ik hoef niets anders te doen dan afwachten tot het vanzelf verdwijnt en zo niet dan geeft dokter mij een injectie. Verder liet hij mij wat oefeningen doen vanwege mijn mond, waarna hij me verzekerde dat het zeker niet het gevolg was van een herseninfarct, maar waarschijnlijk vanwege de driemaandelijkse botoxinjectie voor de stuiptrekking aan het linker oog. Ik neem alles voor lief en we wachten af dat de natuur zijn werk naar behoren doet.

 

Het is me niet gelukt om Chiarangela en mij in te schrijven voor de zondagse mis en daarom hebben we de mis gevolgd vanuit het atrium. Jammer genoeg werkte de luidspreker niet naar behoren en konden we de priester niet verstaan. Maar voor het eerst sinds maanden mochten we weer de communie ontvangen.

 

Inmiddels is het 15 juni, mijn moeder zou vandaag 120 jaar geworden zijn.

Jos en Koos vieren hun diamanten bruiloft, eerst met een mis voor (maximaal) dertig personen. Daarna een kleine bijeenkomst in het gemeenschapshuis van Sevenum. Als intermezzo een kleine fotografische presentatie gehouden van hun leven door Pedro, met ook een kleine herinnering aan ons twee. Het weer bleef goed, ondanks dat de riolering in de rest van Nederland niet in staat bleek om de hoosbuien op te vangen. Hier zou een beetje water meer dan welkom zijn… Een emotionele dag en vermoeiende dag. Het is lang geleden dat we zoveel mensen zagen.

 

Gisteren bezoek gehad van de dames van de KBO Meterik met de beloofde bloemen. Mooi, dank daarvoor. Vandaag, de 17e, de verjaardag van Ricky, ik heb haar via WhatsApp gefeliciteerd.

De eerste frambozen van het seizoen geplukt, een schamele hoeveelheid. Vanwege de droogte geen enkele rode bes. En dan te bedenken dat er op veel plekken in Nederland overstromingen zijn. Is dit ook de nieuwe werkelijkheid?

Gisteren, 23 juni: een memorabele dag.

Na drie maanden zijn we weer gestart met onze leesmiddag. Een prachtige dag, we zaten in de schaduw van de tuin, nadat iedereen bij aankomst zijn handen had gereinigd. Het weerzien was een genot en iedereen was nog gezond. En bovendien een telefoontje van Germana die zich nu in Cavalese bevindt, in een hotel op slechts enkele kilometers afstand van haar dochter en kleindochters. Ze hoopte dat ik aan het meer was en haar kon opzoeken.

Dat zal een droom blijven…

 

En om de dag in glorie te beëindigen: een telefoontje van Stefania die haar komst aanstaande vrijdag aankondigt. Dit is zeker een positief bericht!

Ze kwam clandestien en we hebben haar alleen op afstand gezien. Ze wil, zoals verplicht, in quarantaine gaan en dat respecteren wij.

 

Langzaam komt 10 juli dichterbij en eindelijk krijgen we bevestigd dat er een mis wordt opgedragen en er een zaal in het restaurant is gereserveerd. Haastig maak ik uitnodigingskaartjes; een dertigtal mensen voor het diner en iets minder bij de receptie.

13 juli

Met H. hebben we Olga naar Eindhoven gebracht.

Haar korte bezoek was heerlijk, want ze vertegenwoordigde mijn hele Italiaanse familie. Verder waren er de broer en zus van Huub, Jos met zijn vrouw en Carla, enkele neven en nichten, de kleinkinderen, de buren, en goede vrienden.

’s Middags startten we met een dankmis, voorgegaan door deken Alexander, die binnenkort naar Roermond vertrekt, maar die gelukkig nog hier is en ons verraste doordat hij had gezorgd voor orgelmuziek. Ook zijn woorden waren zeer hartelijk. Daarna een voortreffelijkere maaltijd in goed gezelschap. En uiteindelijk een kleine receptie met verschillende vrienden. Opnieuw bloemen en cadeaus, ondanks ons verzoek om die achterwege te laten. Dank iedereen. Het was een mooie dag die we niet gemakkelijk zullen vergeten, ondanks Huubs wens voor  een grote receptie, omdat hij, als publiek figuur, graag officieel afscheid had willen nemen van de gemeenschap in Horst.

Maar in plaats van de handen te schudden van een grote groep mensen (terwijl mijn arm nog steeds pijnlijk aanvoelt) en de drie niet altijd gewenste kussen in ontvangst te nemen, hebben we nu rustig van al onze gasten apart kunnen genieten.

En het lijkt me juist om hier mijn dagboek af te sluiten, in de hoop dat het coronavirus geen staartje heeft. 

Amen

(red. haha zei het virus).

 

~  Fine  ~

 

Ivana Fattori
Nu dat de meeste Coronamaatregelen in Nederland zijn opgeheven, leek het mooi om terug te kijken hoe ‘we’ de eerste lockdown in 2020 beleefd hebben met de ‘Coronakronieken’.
 
Dit is het dagboek bijgehouden door mijn moeder, Ivana Fattori, van maart tot en met half juli 2020. Ivana is 89 jaar oud, lerares Italiaans, woont in Horst aan de Maas en is in Soave, Italië geboren.

 

 

Verder lezen in de Coronakronieken

Misschien vind je dit ook interessant?

Cambridgeshire: fietstocht door het ‘echte’ Engeland

Cambridgeshire: fietstocht door het ‘echte’ Engeland

Reizend door het glooiende platteland van Cambridgeshire, fietsen we terug in de tijd naar het ‘echte’ Engeland. Kerkuilen, eksters en spechten begeleiden onze trektocht door een landschap van tarwevelden, omlijst door een banket van klaprozen, margrieten, koren- en boterbloemen. IJverige hommels wedijveren met vlinders voor een plekje op de geurigste planten.

Lees meer
error: Content is protected !!

Pin It on Pinterest

Share This