Mei 2020

De lockdown is in zijn derde maand.

hommel

 ’s Middags een bezoekje van een nichtje van Huub met haar echtgenoot. Ze komen pronken met hun nieuwe E-bikes. Chiarangela heeft ondertussen een lunch geregeld voor ons 60-jarig huwelijksjubileum bij Graaf ter Horst. We zullen het hier, op de Schaak, opeten met slechts de helft van de familie. Dankbaar dat we er nog zijn en in goede gezondheid. En terwijl ik reageer op haar telefoontje om ons akkoord te geven, hoor ik een nachtegaal die vanaf de nok van de schuur een serenade aan mij brengt.

Moederdag

Bloemen van Chiarangela en een telefoontje van Stefania. Een bewolkte hemel, maar verrassing! Huub heeft, na maanden van inactiviteit, met zijn scooter een ritje gemaakt. In de tijd da ik dit opschrijf zie ik dat hij weer terug is. Een eerste begin is gemaakt, dat belooft veel goeds. Een sprankje (voorwaardelijke) vrijheid.

Een telefoontje van het ziekenhuis Venlo, waar ik maanden geleden een controleafspraak had gemaakt. Vrijdagochtend, onze huwelijksdag, word ik, gezien dat ik geen symptomen vertoon, verwacht.

 

Vandaag bracht Agnes een paar planten: petunia’s en geraniums.

Vanochtend heb ik ze verpot. Volgens Huub heb ik gisterenavond de tv verkeerd uitgezet, met als gevolg dat die vandaag niet meer functioneert. H. was aan het werk in Venlo en daarom heb ik de hulp van Gerard ingeroepen. Eerst heb ik het zelf geprobeerd, later hij, met nul resultaat. Tot aan twaalf uur, toen Gerard de tv weer heeft aangesloten op de satelliet, die kennelijk nog werkt. Kennelijk hebben we nooit het abonnement opgezegd. Vanavond is H. gekomen: een telefoontje naar provider en het probleem is opgelost. Het bleek een probleem van de maatschappij.

 

De eerste gelukswensen voor ons jubileum stromen binnen. Allereerst een paar mails van collega’s van Probus, daarna een mooie en liefdevolle brief van Marijke en Kees en de felicitaties van de koninklijke secretaris in naam van de koning en de koningin. Fijn feest!

 

Sinds een paar dagen heb ik niets meer geschreven.

Er is veel gebeurd. Een leven samen, 60 jaar, blijkt niet onopgemerkt voorbij te zijn gegaan. Op vrijdag startte de parade met een prachtige vaas bloemen van onze dochters en gisteren, maandag, eindigde zij met een groot boeket bloemen van Probus Venlo. Een mandje van Mieke en Mart, een mooie bos van de past-Rotarions, et cetera, et cetera. Drie dagen lang ontvingen we via de post, stapels gelukwensen en liep de computer vast vanwege de talloze mails en honderden felicitaties op Facebook. En niet te vergeten het werk van de buurt, die ons huis en onze tuin versierden. En alle telefoontjes.

 

15 mei

Precies deze dag, kom ik voor de eerste keer sinds twee maanden uit mijn isolement. Het ziekenhuis verwachtte me weer voor de driemaandelijkse controle bij de neuroloog en ’s middags had ik een afspraak bij de kapper voor het knippen van mijn haren. Zo kon ik de dag erna mooi gekapt en gekleed mijn gasten (helaas maar de helft van de familie) ontvangen voor een lunch, bereidt door het restaurant “Graaf ter Horst”, op basis van asperges. Stefania & co hebben we via de video gezien.

Toch, ondanks alles, was het een onvergetelijke dag vanwege de vriendschap en warmte van familie, vrienden, bekenden en onbekenden. Dank iedereen.

 

P.S. vanavond zijn Hennie en Geert met bloemen gekomen namens de kinderen van Lenie. En nog meer post.

Vanwege alle emoties in deze dagen, ging het nieuws betreffende de versoepeling van coronaregels onopgemerkt voorbij. Natuurlijk wel met de nodige voorzorgsmaatregelen om ons zo voor te bereiden op de anderhalvemetermaatschappij.

asperges

En morgen gaan we onze oudste kleinzoon thuis opzoeken, dat hebben we hem beloofd. En zo geschiedde, we waren gisteren bij hem. Ook zijn andere oma was er. We brachten een paar uur samen door, buiten in de schaduw, met een zomerse temperatuur, boven 27 graden. Op de terugweg wilde Huub niet rijden en heb ik gereden, zonder dat hij mopperde. Eenmaal thuis zei hij dat ik goed rijd (dat is nog nooit gebeurd), maar wel te hard. Nou ja, dat zegt hij van iedereen.

Ook vandaag een mooie plant gekregen, een anthurium. Een geschenk van Shadha. En weer post. Vanavond zullen de buren de versieringen in de tuin opruimen. De bloemen beginnen te verdorren, maar de vreugde die ze brachten leeft voort.

Zondag; een beetje grijze dag, na zoveel zon en een enkele regendrop die nergens toedient. Het gazon is aan het verdorren.

 

Vandaag de verjaardag van Jans.

Gisterenavond mailde ik haar daarom een felicitatiebericht. Maar die keerde terug. Dus heb ik haar vanochtend gebeld en ze heeft ons uitgenodigd om op bezoek te komen, een verzoek waaraan wij graag voldoen. Onze eerste excursie buitenshuis en buiten de familie na twee maanden alhier. Het was heerlijk om zo’n lief persoon weer te kunnen zien, een kleine stap richting de normaliteit. Zo anders als de afgelopen tijd.

 

26 mei

Het 25-jarig burgerlijk huwelijksjubileum van Chiarangela en haar man.

Samen hebben we het gevierd onder de schaduw van hun blauwe regen met een caffè en aardbeienvlaai. Alleen wij vieren en een van de kleindochters. De andere hief in Nijmegen haar glas voor een virtuele proost. Als ik de meisjes zo zie, vraag ik me af waar de tijd is gebleven. Met alles wat er in de afgelopen jaren is gebeurd, lijkt het toch gisteren dat we haar lieten gaan, onze oudste… Gelukwensen beiden en dat de toekomst niet zo somber zal zijn zoals die zich nu lijkt voor te doen.

Op de terugweg  zijn we naar de Loevestraat gegaan om te kijken wie ons die mooie brief met gelukwensen had gestuurd: een echtpaar dat we niet thuis konden brengen. Ze ontvingen ons zeer hartelijk in hun mooie tuin en de vrouw overstelpte ons met herinneringen over toen Huub en zij jong waren.

De oorspronkelijke afspraak van 14 maart in het ziekenhuis van Venlo voor de laseroperatie aan mijn rechteroog, heeft vanochtend plaatsgevonden. Bij de controle bleek alles in orde. Ik hoef niet terug en ook geen nieuwe bril. Gelukkig; weer een probleem opgelost.

Ondertussen hebben acht schapen hun opwachting gemaakt, zij hoefden niet in de file te staan voor de kapper. In de fruitgaard eten ze het gras op, want daar kunnen we niet bij met de grasmachine. Over een paar dagen is het daar kaal.

Verder lezen in de Coronakronieken

Ivana Fattori
Nu dat de meeste Coronamaatregelen in Nederland zijn opgeheven, leek het mooi om terug te kijken hoe ‘we’ de eerste lockdown in 2020 beleefd hebben met de ‘Coronakronieken’.
 
Dit is het dagboek bijgehouden door mijn moeder, Ivana Fattori, van maart tot en met half juli 2020. Ivana is 89 jaar oud, lerares Italiaans, woont in Horst aan de Maas en is in Soave, Italië geboren.

 

Misschien vind je dit ook interessant?

error: Content is protected !!

Pin It on Pinterest

Share This