amandelbloesem

amandelbloesem

 

Almogia is een dorpje in de achtertuin van Malaga. Het is ongeveer twintig kilometer van mijn huis tot het plaatsje. Ondanks de relatieve nabijheid is het een plek waar je niet bij toeval uitkomt. Het dorp ligt diep verscholen in de bergen ten westen van de stad. De laatste acht kilometer is een steile kronkelweg omhoog.

Ooit heb ik daar een bijzondere nacht doorgebracht. Toch was het plaatsje uit mijn geheugen verdwenen. Of misschien beter gezegd onder gestoft. De herinnering lag te slapen tussen exotische bestemmingen, verloren uren op het internet en dagelijkse beslommeringen.

 

Rambla Almogia rotswanden

Rambla rotswanden Almogia

Knoestige olijfbomen in de bergen van Malaga

Knoestige olijfbomen

 

Het is zoiets als met Facebook, met je verre vrienden ben je dagelijks bezig, terwijl de buurman ondertussen zijn dagen in eenzaamheid slijt. Kortom Almogia was van mijn radar verdwenen, totdat Bernhard, een lezer van dit blog, me per mail herinnerde aan het bestaan van het dorp.

Nu is het plaatsje zelf niet zo veel bijzonders, een pueblo blanco, een van de vele witte dorpen in Andalusië. De omgeving is echter prachtig en uitermate geschikt voor een wandeling.

Bergwandelingen

Op de website van de gemeente staan vier routes. We kiezen, voornamelijk door gebrek aan tijd, voor de wat kortere circulaire route 2, Charamuza – lo Bernabé. Dit is een wandeling van ruim drie uur met een klim – en daling van – van vijfhonderd meter. De af te leggen afstand is bijna negen kilometer.  Het pad staat uitgebreid, inclusief hoogteprofiel, beschreven op de hierboven genoemde website.

Charamuza – Lo Bernabé

De route begint tussen de dorpsherberg en hotel La Posada. Het eerste kwartier is tamelijk oninteressant en gaat door de buitenwijken van het dorp. Daarna verandert het landschap. Knoestige olijven, amandelbomen, gigantische steeneiken en Johannesbroodbomen wisselen elkaar af op een tapijt van boterbloemen. Een aantal van de amandelbomen staat in bloei, andere dragen al vruchten, sommige hebben beide. Ondertussen kwetteren vogeltjes me de oren van het hoofd.

Langs de route liggen verschillende verlaten landhuizen. De meeste zijn vervallen, van andere resten alleen nog ruïnes. We steken twee riviertjes over en zien de indrukwekkende Rambla rotswand. Als het dorp weer in zicht komt, blijkt het laatste stuk een steile klim omhoog te zijn. Het is warm voor een januaridag en ik heb niet genoeg water meegebracht.

amandel vrucht van de amandelboom

Amandel

 

Johannesbroodboom?

Johannesbroodboom?

Het dorpsplein

Gelukkig brengt het pittoreske dorpsplein verkoeling. Bij het gemeentehuis, in het centrum van het dorp, ligt een café, waar we voor acht euro: twee tapas, een glas wijn, een koffie, een cola en een literfles water krijgen. Rest ons nog het laatste stuk terug naar de auto, nog een klimmetje van een kwartier.

 

Tips

De wandeling lijkt kort maar is toch tamelijk inspannend, zeker als de zon schijnt.

  • Neem voldoende water mee.
  • Zorg voor goede bergschoenen en liefst naadloze lange sokken (ter voorkoming van blaren, teken en insectenbeten).
  • In zuid-Spanje is het altijd een goed idee om zonnebrandcrème te gebruiken met een hoge SPF.

Santiago de Compostela

Bijzonder feitje, het dorp ligt aan de pelgrimsroute vanuit het zuiden van Spanje naar Santiago de Compostela. Informatie hierover is verkrijgbaar in het kantoor naast het gemeentehuis van Almogia.

Wandelen in de bergen van Malaga provincie

ruïnes langs de route

 

Herten bergen Malaga

Elliot, het depressieve hert uit de film Open Season

 

 

error:

Pin It on Pinterest

Share This