Frida Kahlo The Frame 1938

De eerste buitenlandse dependance van het centre Pompidou in Parijs is onlangs in Malaga geopend met een kunstcollectie uit de 20e en 21e eeuw. Het museum heeft grote namen in de aanbieding. Picasso, Miro, Margritte, Giacometti en Kahlo om er maar een paar te noemen.

Centre Pompidou Parijs

Toch heb ik, ondanks de prestigieuze namen, voorafgaand aan mijn bezoek twijfels. Want eerlijk gezegd vind ik de Parijse vader van onze nieuwe culturele aanwinst, weliswaar een kleurrijk, maar verder een tamelijk gedrochtelijk gebouw. Mag ik dat zeggen, zonder dat de hele kunstminnende wereld over me heen valt? Ja boehoe, ik doe het lekker toch.

Ook de kunstcollectie van het Franse cultuurcentrum wekt geen warme herinneringen bij me op. Maar dat zal ongetwijfeld aan mij liggen. Goed, de verwachting is dus laaggespannen, ondanks de grote naam die verbonden is aan het nieuwe museum.

Centre Pompidou Malaga

Het centrum ligt in de haven van Malaga, op Muelle Uno onder de glazen kubus, naast de parkeergarage.  Het ondergrondse gebouw is boven verwachting licht en elegant. De collectie is lekker ruim opgesteld.

Binnen worden we meteen aangesproken door diverse medewerkers, waarom is me niet helemaal duidelijk. Na het verkrijgen van de toegangsbewijzen en het door de scanner halen van onze bezittingen mogen we de tentoonstellingsruimte betreden.

Beveiliging

Om ons heen cirkelen voortdurend ‘men in black´. Mannen, strak in zwart pak, met oortjes en gladde kapsels houden de museumstukken en vooral ons (lichtelijk criminele vrouwen van middelbare leeftijd) goed in de gaten. Ik bega vrijwel meteen mijn eerste faux pas. De bordjes met uitleg hangen namelijk aan de muur, naast de kunstwerken, veilig achter een lijn.

Centre Pompidou Malaga, Muelle uno,

Die lijn dus, een streep op de grond, moet de argeloze bezoeker weerhouden om te dicht bij de schilderijen te komen. Alleen hebben de ontwerpers geen rekening gehouden met 40+ ogen. De Spaanse uitleg gaat nog wel, maar de Engelse letters (en ja, na zes jaar Spanje lees ik nog altijd liever Engels) zijn lichtgrijs gedrukt. De kleur, met het gedempte licht, plus de meter afstand maken het voor mij, die nog steeds brilloos door het leven gaat, bijna onmogelijk om het te lezen.

Dus ik stap per ongeluk over de lijn. Meteen komt een zwartgepakte man me op mijn overtreding wijzen.

De Collectie

Goed, de scène is gezet. Na nog een paar aanvaringen met de beveiligingsmannen geef ik het op. Dat is waarschijnlijk ook beter zo, want ik vind eigenlijk toch al dat kunst op zichzelf moet kunnen staan zonder dat ik de boodschap uitgeschreven krijg.

Gelukkig voor mij, doet het dat voor het grootste deel ook. Schilderijen, sculpturen en videomateriaal zijn chronologisch en op thema gegroepeerd. De thema´s zijn:

  • Methamorphoses
  • Self-Portraits
  • The Man without a Face
  • The Political Body
  • The Body in Pieces

Verschillende schilderijen vind ik mooi: ‘Hoed met Bloemen’ van Picasso, ‘Architecture and Morality’ van Glenn Brown. Een paar kunstwerken maken indruk, zoals ´Ghosts´de massa biddende vrouwen gemaakt van aluminiumfolie en de ´Grosser Geist´ die me aan Dart Vader doet denken.

Kader Attia 102 statues ghost, 200

Ed Paschke, Joella 1973 Thomas_Schütte grosser geist

Er zijn ook verschillende kunstwerken bij die ik niet begrijp. Bijvoorbeeld het ‘hoofd van de vrouw’ van Picasso. Sorry, ik zie het niet. Ook niet als ik mijn verbeelding de vrije loop laat. Net zo min als bij de etalagepop in driedelig blauw, die op zijn hoofd in een emmer staat. “I don’t like Mondays” (Boomtown Rats), zoiets zal het wel zijn. Het kunstzinnige aspect hiervan ontgaat me. Vervolgens een ruimte met dode vogeltjes in gebreide jurkjes.

Ik herhaal, dode vogeltjes in gebreide jurkjes.

Nogmaals, ik begrijp het niet. Ook na het bestuderen van de bordjes, waar ik hier wel in de buurt kan komen zonder gevaar te lopen om op de vingers getikt te worden. Geen man in black te bekennen in deze grafkelder.

Gemummificeerde musjes hebben blijkbaar minder waarde dan een Picasso. Nee, maar.

Dode vogeltjes door Annette Messager 1970s

Aan de lichtelijk criminele vrouw op leeftijd is ook gedacht, zij mag haar gezicht bedekken met een maskertje.

Cara Oculta, bedekt gezicht

Na het bovenstaande relaas lijkt het misschien niet zo, maar al met al vind ik het museum een aanwinst voor de stad, een mooi gebouw met een bijzondere collectie. Nu nog de Franse stijl vervangen door een wat meer gastvrije Spaanse en dan is het helemaal top.

Bezoek het Centre Pompidou in Malaga

Centre Pompidou Málaga 
Pasaje Doctor Carrillo Casaux, s/n
Muelle Uno, Puerto de Málaga

951 926 200 // info.centrepompidou@malaga.eu

Geopend van 09.30 – 20.00 uur, in de zomer tot 23.00 uur. Het museum is gesloten op dinsdagen, 25 december en 1 januari.

________________________________________

Dit blog volgen

[wysija_form id=”7″]

error:

Pin It on Pinterest