Via ferrata in Comares

Via Ferrata Comares

 

Hij ziet wit. “Gaat het?” Ik vraag het hoewel ik zie dat het flink mis is. Dat is wat je doet in een dergelijke situatie; bezorgdheid tonen. Toch?

Is een verzekering nodig?

Drie mensen vragen me onafhankelijk van elkaar of ik verzekerd ben. Eerst Marta, vriendin tevens berggeit, die ons heeft uitgenodigd om de Via Ferrata in Comares (provincie Malaga) te gaan beklimmen. Vervolgens de man van de bergsportvereniging waar we de uitrusting huren en als laatste de werklui die het voetpad naar het parcours aan het onderhouden zijn.

Ja, zeg ik elke keer. Niet dat ik begrijp waarom, als je van tientallen of erger nog honderden meters naar beneden stort, is de kans dat je het overleeft minimaal. Maar goed, ik ben dubbel en dwars verzekerd.

We zijn met een groep van zeven en hebben harnassen voor zes. Één persoon moet achterblijven.

Ik heb het al eens eerder gedaan op een andere locatie en was toen helemaal niet bang (ahum). Ook heb ik al eens van boom naar boom geslingerd, met een gelijksoortige techniek en gelijksoortig succes. Vooruit, ik offer me wel op. Ik blijf achter. Iemand moet tenslotte de foto’s maken, nietwaar?

Het eerste parcours

Op deze plek zijn drie verschillende routes uitgezet. Voor de kijker: van rechts naar links oplopend in moeilijkheidsgraad. De eerste dient om een beetje warm te draaien, het mag geen naam hebben. Het is voornamelijk wat de naam ‘Via Ferrata‘ belooft: een ijzeren bergpad. Het beklimmen ervan duurt ongeveer een uur.

Het tweede parcours

Vervolgens komt nummer twee. Dit is de langste van de drie en heeft als extraatje een ijzeren kabel die tussen twee bergwanden is gespannen. Het is niet een ‘normale’ ritslijn waar de zwaartekracht het werk doet door je naar de overkant te slingeren. Hier moet je jezelf naar de andere kant trekken.

Tot dusver geen probleem, behalve dat het laatste stuk waarbij je van de kabel moet overstappen naar de bergwand voor de meesten lastig blijkt. De laatste klimmer in de rij komt vast te zitten. Hij probeert zich aan zijn linkerhand omhoog te trekken om zo met zijn rechterhand de klem los te maken.

Een kostbare vergissing. Een felle pijnscheut. Het lijkt of er een mes in zijn schouder gezet wordt. Hij trekt wit weg.

“Gaat het?”

Ik vraag het, hoewel ik zie dat het flink mis is. Bezorgdheid tonen, dat is wat je doet in een dergelijke situatie. Toch?

“Nee, ik voel mijn arm niet meer”.

Van het punt waar ik sta kan ik niets doen behalve Marta roepen.

Gelukkig is ze er snel bij. Marta is klein, licht en bijzonder sterk. Ze (45 kg)  tilt hem (85 kg) op door met haar schouders zijn voeten te ondersteunen. Hij kan zich losmaken. Pfff, fase 1 van de reddingsactie is afgerond.

Wat nu?

Gelukkig zijn ze op dit punt slechts een paar meter boven het pad. Marta maakt het harnas van de man vast aan een touw en aan van de bergklemmen. Zij zit vast geklemd aan de berg. Hij abseilt zo goed en zo kwaad als het kan met gebruikmaking van één arm en twee benen (dat dan weer wel) naar beneden.

Het is gelukt. Hij is veilig beneden.

Het derde parcours

Nu nog het derde en moeilijkste parcours. De man blijft achter, zijn schouder doet het voorlopig niet meer.

“Zeg, nu kun jij mijn harnas gebruiken. Ik heb het toch niet meer nodig.”

Ja, dat lijkt me inderdaad een fijn plan. Meteen maar het zwaarste stuk doen. Hmm, ik dacht het niet. Ik blijf veilig met mijn beide beentjes op de grond. Gelukkig is Marta het met me eens. Één reddingsactie per dag is wel genoeg. Ze legt uit dat de verzekering precies voor zulke situaties dient. Als er bijvoorbeeld een helikopter moet komen om je van de berg te plukken, dan kost dat al gauw € 80.000.

Ah, een bergsportverzekering. Ik dacht dat een ziektekostenverzekering bedoeld werd. Nu begrijp ik waarom die nodig is.

Locatie van de Via Ferrata in Comares

De via Ferrata ligt in het dorpje Comares. Als je dorp binnenrijdt van de Malaga kant, staat linksaf Plaza Verdiales aangegeven. Aan de bergkant is een parkeerplaats. Stap hieruit en loop vervolgens het voetpad af dat aangeven staat met de borden ‘ruta El Lavadero’ en ruta La Teja’.

 Het afleggen van het hele parcours kost ongeveer drie uur.

Uitrusting

  • Helm
  • Handschoenen
  • Harnas
  • Klemmen
  • Extra touw 1.5 – 3 meter
  • Comfortabele kleding
  • Schoenen met stevige zolen
  • Verzekering!

Een Via Ferrata is een met staalkabels uitgezet parcours langs een rotswand.

Dit blog volgen 

Reis je mee?

Maximaal 1 x per week krijg je een mail met het laatste reisnieuws. Gegarandeerd subjectief, hopelijk inspirerend.


 

error:

Pin It on Pinterest