Jeremy Irons is een man die acteert dat hij niet Jeremy Irons is. Zijn doorrookte basstem, de wallen, het ingevallen gezicht, Jeremy is en blijft Jeremy welke rol hij ook speelt. In de film ‘nachttrein naar Lissabon’ doet hij alsof hij de ietwat saaie Raimond Gregorius is. Een duidelijke fout in de casting en een reden om niet naar deze film te gaan kijken.

Maar ja, soms doe je dingen die je eigenlijk niet wilt, zoals met een vriendin naar een film gaan die je niet wilt zien.

Ik weet het, niet te filmen.

Jeremy Irons in nachttrein naar Lissabon

De film

Het verhaal begint als Raimond het leven redt van een vrouw, die op het punt staat van een brug af te springen. Middels deze ontmoeting  krijgt hij een boek in handen geschreven door de Portugese Amadeu de Prado, een soort dagboek opgetekend tijdens de tweede republiek in Portugal*. 

Gefascineerd door het rijke en meeslepende leven van Amadeu besluit Gregorius in een opwelling alles achter te laten om op zoek te gaan naar de schrijver.

De stad Lissabon

Het grootste deel van de film speelt zich af in Lissabon, een van de meest sfeervolle steden van Europa. Ja, dat is mijn mening en ja dat is ook een feit.

Voor diegenen die ooit in de hoofdstad van Portugal zijn geweest is de film een feest der herkenning. De scenes met als achtergrond: het kerkhof van plezier, de ouderwetse tram #28, de kronkelige smalle straatjes en de Taag vormen een mooi bewegend reisverslag.

Tram 28 Lissabon

Het boek

Het script is gebaseerd op het gelijknamige boek van de Zwitser Pascal Mercier. Zelden is een verfilming een verrijking van het geschreven woord. Zolang ik het boek niet gelezen heb, is er niets aan de hand. Maar o wee, als dat wel zo is dan kan de regisseur het niet goed doen.

De eerder genoemde casting, brr, de omissies, onnodige toevoegingen, de setting, de kleine vrijheden die de scriptschrijver zich heeft gepermitteerd, allemaal helemaal fout. Soms, heel soms is er de uitzondering die de regel bevestigt zoals deze film.

Het verfilmde boek

De locatie, de kostuums, de beelden en de muziek, het klopt allemaal. Het verhaal is deze keer zelfs beter geworden, de stukken geschreven door Amadeu de Prado in het boek zijn tamelijk taai. In de film zijn hier hapklare brokken van gemaakt, wat het verhaal ten goede komt.

Wonderlijk genoeg lijkt het gebruik van Engels als spreektaal niet onlogisch in Zwitserland, Portugal en Spanje. Zelfs Jeremy is geloofwaardig als Gregorius.

Lissabon

 


*   De tweede republiek was een militaire dictatuur die duurde van 1933 tot de Anjerrevolutie in 1974.

    photo credit: VisitPortugal via photopin cc

________________________________________

Dit blog volgen

Reist u mee?

Maximaal 1 x per week stel ik 580 abonnees op de hoogte van mijn laatste reisnieuws.

Gegarandeerd subjectief, hopelijk inspirerend.


Related Post

Reisinformatie en inspiratie

Blijf op de hoogte. 

Reist u mee?

Maximaal 1 x per week stel ik 575 abonnees op de hoogte van mijn laatste reisnieuws.

Gegarandeerd subjectief, hopelijk inspirerend.


Bedankt en tot gauw.

Pin It on Pinterest

Shares