Madrid winkelenIn een vlaag van verstandsverbijstering (lang verhaal) heb ik me vrijwillig ingeschreven voor een shopping trip. Shopping dat is in mijn vocabulaire Engels voor winkelen oftewel inkopen doen, iets wat ik twee keer per week met lichte tegenzin en grote haast bij de supermarkt doe.

Luxe segment

Dit uitstapje richt zich  op een ander soort winkelen, het luxueuze segment. Dat wil zeggen: kleren, tassen, schoenen en dergelijke. De volgende winkels zijn in het plan inbegrepen.

Ga er even bij zitten:

El Corte Inglés, Carmina Shoemaker, Audemars Piguet, Blancpain, OhmyGod, Boutique Lladró, Joyería Vasari, Roberto Verino, Calzados Bravo, Lencería Rigat, Perodri Joyeros en verder nog:

If shoes, Purificación García, Carolina Herrera, Alfaro 1926, Meermin, Carla, Berwick 1707, Iro, Artestilo, Objeto de Arte, Toledano, Tienda del Museo del Prado, Las Rozas Village en The Style Outlets.

We, dat is groepje bloggers/journalisten, gaan onder begeleiding van een gids met een bus op ontdekkingsreis. Het is een klein uurtje rijden vanaf het vertrekpunt (het beursterrein) naar het Madrileense winkelparadijs. Van de beschikbare tijd laat de reisleidster geen minuut ongebruikt om haar passagiers te informeren over de geneugten van het shoppen.

Winkelen, tja wat zal ik ervan zeggen?  Het is geen hobby van me. Zeker niet sinds de spiegels (in de altijd al te kleine en te warme pashokjes) me allerlei nare dingen toebijten, zoals: ‘je bent te dik’ of ook heel onaardig ‘wat een hoop rimpels’ terwijl ik in werkelijkheid ondanks mijn 47 jaren nog gewoon lekker strak in het vel steek.

Dining shoes

Toch heb ook ik één vrouwelijke zwakte, schoenen. Ja, ik beken. Diep binnen in mij woont een Imelda Marcos. Met als gevolg dat mijn kast gevuld is met ‘dining shoes’, van die muiltjes met te hoge hakken en smalle neuzen die slechts geschikt zijn om te dineren en eventueel een uitstapje naar het kleine kamertje om de neus te poederen.

Hoewel er per avond niet meer dan 100 meter lopen in zit, gaan ze zo wel lekker lang mee. In de loop der jaren wijzer en armer geworden, schaf ik nu nog alleen maar verstandige schoenen aan.

De lol van het winkelen gaat er zo natuurlijk wel af.

Flagship stores

Afijn, terug naar het dus doelloze bezoek aan de Madrileense winkels, te beginnen bij de ‘flagship store’ van de Corte Inglés, de Castellana met inpandige designer boetieks zoals: Hermès, Louis Vuitton, Cartier, Armani, etc, etc.

Leslee, de Filippijnse PR-dame, ontvangt ons in de VIP-ruimte, die normaal gesproken bestemd is voor kapitaalkrachtige Chinezen en Russen. Want dat zijn de belangrijkste (lees meest spenderende) klanten.

De buitenlanders komen namelijk naar Spanje om te shoppen. Niet voor de historische steden, de prachtige natuur, de flamenco of de gastronomie. Leslee weet: winkelen is de belangrijkste toeristische ervaring voor de moderne vakantieganger.

VIP-klanten

Spanjes grootste warenhuis heeft dan ook een handjevol dames in dienst die van Oosterse afkomst zijn. Want had ze hen al genoemd? Nee? De Chinezen en Russen willen natuurlijk het liefst in hun eigen taal kunnen winkelen. Oh ja de Japanners, die zijn ook belangrijk. Daarna komen de Engelstaligen en Hispanics, die ook allemaal hun vaderlandstalige mevrouw toegewezen krijgen, mits ze VIP zijn natuurlijk.

Het shoppen is extra aantrekkelijk voor buitenlandse klanten, want niet residenten krijgen 10% korting. Kopers van buiten Europa hoeven bovendien geen BTW te betalen op de inkopen.

Localen, zoals wij, worden na een welkomspraatje, drankje en hapje in ganzenpas (want armlastige pers) langs de ‘gourmet ervaring’ en de luxe boetiekjes gejaagd.

Een glaasje wijn

een glaasje wijn bij het winkelenOp naar de volgende stop. Geen idee hoe deze zaak heet, maar hier gaat het winkelen gepaard met een glaasje Gargalo Blanco, een heel aangename witte wijn. Zo is het shoppen best uit te houden.

Na de wijn zit er nog net tijd in voor een derde winkel. Wederom een paradepaardje van een bekend merk, te weten de ‘signature shop’ van Carolina Herrera. Het ruikt hier naar geld. Dat moet wel anders weet je niet dat je in een winkel bent, want zoiets ordinairs als een prijskaartje is nergens te bekennen.

Shoppingbus

Helaas, helaas, onze tijd zit erop. We moeten terug naar de Fitur, de vakantiebeurs in Madrid. De terugweg duurt nog een klein uur, wederom nuttig gebruikt door de gids waarbij zo ons alles vertelt wat we altijd al hadden willen weten over shoppen.

_________________________________________________________

De shoppingbus is een nieuw concept, geboren uit een samenwerking van de gemeente Madrid met een aantal winkeliers waarbij beurs- en congresgangers voor vijf euro per persoon langs de deelnemende winkels gereden worden om aldaar de noodlijdende economie te ondersteunen met hun roebels, yuans en een enkele Euro.

 

 

 

error:

Pin It on Pinterest