1300 m staat op het bordje langs de weg. In plaats van met 140 km per uur over een nagenoeg lege autoweg te cruisen, rijden we op een kronkelig bergpad naar Segovia in Spanje. Ergens na Madrid moeten we een afslag gemist hebben. Onze TomTom  vindt het wel goed zo, ze zwijgt in alle talen.

Foto Thomas Bresson

Nergens straatlampen, de maan laat het afweten, de enige verlichting komt van de bliksem in de verte. Kdeng! De donder komt nu wel heel dichtbij. We blijven stijgen, 1600 meter. De ruiten beslaan, het lukt de verwarming niet om de mist te verdrijven want deze komt van buiten.De ruitenwissers kunnen de neerslag amper bijhouden. Een tegenligger voor en een auto achter ons, tegelijkertijd doemt uit het niets een reusachtige schaduw op.

“Stop!”

Huisgenoot J. gaat vol op de rem. De automobilist achter ons komt net op tijd tot stilstand. De gedaante heeft een bel om haar nek, het is een koe. In haar kielzog volgt een kudde soortgenoten. Verder de nacht in. De TomTom is nu wel zo vriendelijk om ons te waarschuwen: haarspeldbochten komen eraan en veel. We gaan dalen. Nog maar 10 kilometer en dan zijn we beneden (op duizend meter hoogte). Het regent pijpenstelen.

Aquaduct Segovia

Miljoenen, misschien wel miljarden waterdruppels verzamelen zich ondertussen in deze bergen, het nationaal park Sierra de Guadarrama. Ze leggen een 17 km lange weg af voordat ze in Segovia aankomen. Daar denderen ze via een 28.5 meter hoog aquaduct met een lengte van 728 meter door de stad.

Tot voor kort zorgde het aquaduct voor vers water in de stad Segovia en dan met name aan het Alcázar, het koninklijk paleis. Ergens midden twintigste eeuw ging het mis. Door de vervanging van het houten binnenwerk met (veel zwaarder) cement werd het bouwwerk aangetast, er kwamen barsten in de stenen met als gevolg dat het water een verkeerde afslag nam.

Aquaduct Segovia

In plaats van rechtdoor richting stad, lekte het uit de bovenste watergang. Er is een achtjarige restauratie aan te pas moeten komen om het meesterwerk te herstellen. Dit is niet de eerste keer, in de vijftiende eeuw werd deze antieke waterleiding al een keer eerder gerepareerd op initiatief van de Katholieke Koningen. Toch niet slecht zo’n onderhoudsschema, kom er maar eens om tegenwoordig. De eerste duizend jaar niets en daarna elke vijfhonderd jaar een opknapbeurt.

Unesco werelderfgoed

Nu staat de stenen waterleiding er slechts voor de sier. Een imposante herinnering aan andere tijden, twee millennia geleden werd het gebouwd door de Romeinen. Voor de bouw van de twee verdiepingen hoge stellage waren 25.000 granieten rotsblokken nodig. Ze zijn zonder enig metselwerk in elkaar gezet met slechts een procent verval.

Het water volgt de aangegeven weg zonder moeite, zonder navigatiesysteem.

________________________________________________________________

Het aquaduct staat op de Unesco Werelderfgoedlijst als het belangrijkste Romeinse bouwwerk in Spanje. Andere belangrijke bezienswaardigheden in Segovia zijn het Koninklijk paleis  (de Alcázar) en de kathedraal.

Kathedraal Segovia

________________________________________________

Dit blog volgen

[wysija_form id=”7″]

error:

Pin It on Pinterest

Share This