Paklijst

  • Knoflook 
  • Spiegel 
  • Kruis 
  • Zilveren dolk 

Ja, ik ben er klaar voor. We gaan voor wat bloedig vermaak naar Transsylvanië, het oosten van Roemenië.

Kasteel Bran staat op het verlanglijstje, de geboorteplaats van graaf Dracula, het geesteskindje van de Ierse schrijver Bram Stoker. De vampier Dracula is losjes gebaseerd op Vlad Dracula (1431 – 1476), de spietser.

Graaf Dracula

Vlad TepidDeze Vladimir stond bekend om het spietsen van zijn vijanden. In plaats van gehakt maakte hij een soort saté van zijn opponenten, of waarschijnlijk gezien de ligging van het kasteel geografisch meer toepasselijk shaslik.

Dat lijkt misschien gemakkelijk maar dat is het niet.

Recept

Met neme een willekeurige vijand en laat deze voorzichtig via zijn of haar anus op een paal zakken. De kunst is de spits toelopende stok via de mond weer naar buiten te laten komen, zonder daarbij vitale organen te raken zodat de dood zolang mogelijk uitgesteld wordt.

Daarna een paar dagen in de zon laten gaar sudderen en klaar is de shaslik.

Schattingen variëren, maar Vlad zou ergens tussen de tussen de 40.000 – 100.000 slachtoffers op zijn geweten hebben. Behalve deze kleine onhebbelijkheid was hij volgens de lokale geschiedschrijving een goede vent, genadeloos voor zijn ‘criminele’ vijanden en een vriend van de armen, een soort Robin Hood.

Nachtbus met maximum comfort

Maar eerst moeten we nog de reis van Chisinau (Moldova) naar Brasao maken.

‘Maximum comfort’: belooft de jongeman op het station ons, de stoelen kunnen zelfs in de luie stand. Ik verwacht niets minder voor de prijs van vijftien euro voor een internationale busreis. Het begint veelbelovend, de bus is in de zomerhitte min of meer air-conditioned. Na ongeveer drie uur komen we bij de Roemeense grens waar door de EU gesponsorde borden ons vertellen dat we middels een (groene) telefoonlijn corrupte ambtenaren kunnen aangeven.

“Of we sigaretten, alcohol hebben?”

“Nee.”

“Echt niet?”

“Nee, echt niet.”

We zijn de grens over. Verder de nacht in op volle toeren. Je hoort de buschauffeur denken: ik niet slapen dan de passagiers ook niet.

♫  ♪  ♫Lai, lai, lai, lai, la, laa   ♪ ♫  ♪.

Chiel Montage klust bij als buschauffeur in Oost-Europa. De radio blijft de hele nacht aan. Zijn collega steekt een sigaretje op in de rookvrije bus. De passagier voor mij kan het niet deren, hij levert een muzikale bijdrage in de vorm van geronk afgewisseld met scheten. Tien uur en weinig slaap later komen we aan in Brasov.

Kasteel Bran

Mist, rakelings voorbij vliegende reusachtige vleermuizen.  Bleke maagden, met bloedrode lippen en puntige hoektanden, slachtoffers van graaf Dracula. Zoiets dus, verwacht ik.

In plaats van een kil angstaanjagend complex vinden we comfortabel gemeubileerde kamers en gezellig betegelde haarden die in de winter een behaaglijke warmte beloven. Zelfs de martelstoel die tentoongesteld staat lijkt amateuristisch, een soort martelen voor beginners. De Spaanse inquisitie zou er smadelijk om moeten lachen. De laatste bewoonster van het kasteel was dan ook Koningin Marie (1875 – 1938). Vlad Dracul schijnt ooit een keer op bezoek te zijn geweest, maar had verder niets met het kasteel te maken. Lichtelijk teleurgesteld in het gebrek aan afschrikwekkende details vertrekken we de volgende dag weer uit Brasov, een onverwacht mooi stadje.

 

Brasov pleinBrasov

Op het perron van het station wachten op de nachttrein naar Budapest. We delen een paar uur van ons leven met een Roma familie. Wij zijn in transit, zij leven daar. Hun bezittingen staan uitgespreid, een gammele kinderwagen, wat dekens, een paar kapotte schoenen. Menselijk afval, overgelaten aan hun lot door God en Vaderland. Een van de vrouwen telt het geld wat ze vandaag bij elkaar gebedeld heeft, enige tientallen lei. Ze vult haar BH met de briefjes, veilig opgeborgen zo.

Een andere vrouw is nauwelijks haar tienerjaren ontgroeid. Toch heeft ze al een indrukwekkende kinderschare geproduceerd, klein, kleiner en kleinst. Het lijkt nauwelijks mogelijk dat tussen de kinderen negen maanden leeftijdverschil zit. Ze dragen behalve wat vodden het vuil van weken, maanden misschien wel jaren. Wie zal het zeggen?

De allerkleinsten hebben zoveel snot op hun gezichtjes dat hun tranen het nauwelijks nog kunnen wegwassen. Onze (relatief) schone weldoorvoede blonde Nederlandse kinderen kijken met open mond naar ze. Het schuurt.

“Mama, wat doen die mensen hier?”

“Die wonen hier, jongen.”

“Ooh”

De moeder deelt met enige regelmaat een klap uit. Niet omdat dit nodig is, gewoon zomaar. Ze vraagt me om een fles Cola voor haar te kopen (4 lei, ongeveer een euro). Mij lijkt dat het geld beter besteed kan worden: vers fruit, brood, water, een stuk zeep misschien? Wie ben ik om een oordeel te vellen over deze vrouw? Eindelijk de trein arriveert. We stappen in, Dracula laat ik achter. De Roma familie reist in gedachten nog ver met me mee. In maximum comfort, dat dan weer wel.

________________________________________________________________

Praktische informatie

Vanaf Brasov is het ongeveer een half uur rijden naar het kasteel Bran, dit is gemakkelijk bereikbaar met het openbaar vervoer. De bus rijdt overdag ongeveer elk half uur en kost een paar euro.

Volg dit blog

Reist u mee?

Maximaal 1 x per week stel ik 665 abonnees op de hoogte van mijn laatste reisnieuws.

Gegarandeerd subjectief, hopelijk inspirerend.


error:

Pin It on Pinterest

Share This